Volg gefinancierde emissies, portefeuillebrede ESG-data en rapportering volgens meerdere standaarden op met gestructureerde, auditklare rapportering.
De financiële sector staat centraal in de overgang naar duurzame financiering. Gefinancierde emissies zijn gemiddeld meer dan honderd keer groter dan de eigen operationele emissies van instellingen. Daardoor bepaalt de impact van de portefeuille, en niet de operationele voetafdruk, de klimaatprestaties van de sector.
Banken, verzekeraars, vermogensbeheerders en pensioenfondsen werken met gediversifieerde portefeuilles, groepsstructuren met meerdere entiteiten en regelgeving uit meerdere jurisdicties, zoals de CSRD, de Sustainable Finance Disclosure Regulation (SFDR) en de EU-taxonomie.
Een jaarlijkse rapporteringscyclus volstaat niet om die kaders bij te houden. Teams hebben ESG-data nodig die continu verzameld, op één plek beheerd en het hele jaar klaar zijn voor elke juridische entiteit, elke portefeuille en elke rapporteringsdeadline.
De structurele uitdagingen die duurzaamheidsrapportering in deze sector moeilijk maken – en waar een uniforme databasis het verschil maakt.
De grootste klimaatimpact komt van de gefinancierde bedrijven en projecten, niet van de eigen activiteiten. Deze scope 3-emissies vragen methodologieën per activaklasse, afgestemd op de PCAF-standaard.
Portefeuilles omvatten duizenden kredietnemers, participaties en verzekerde klanten. Duurzaamheidsgegevens – vooral van kmo's en niet-beursgenoteerde bedrijven – zijn versnipperd, geschat en inconsistent gerapporteerd.
Door blootstelling aan vrijwel elke sector moeten impact- en financiële materialiteit, en fysieke en transitierisico's, tegelijk voor tientallen sectoren en regio's beoordeeld worden.
Bank- en verzekeringsgroepen rapporteren over talrijke juridische entiteiten, bedrijfsonderdelen en jurisdicties. Zonder uniform datamodel is consolideren op groepsniveau met behoud van het zicht per entiteit moeilijk.